چمدونمو دارم می بندم، با یه طرح کهنه از دلخوشیام
باورم نمیشه باید برم و دیگه هیچوقت به دیدنت نیام
تو که میشناسی منو بهم بگو مگه میشه این همه ساده برم؟
با تموم جاده عطر تو هست، بگو باید از کدوم جاده برم؟
شایدم دوباره باید از همون جاده ای که تک و تنها اومدم
تک و تنها برم و یادم بره، واسه ی چی دل به این جاده زدم